و خداوند عشق را آفرید...

خانه | آرشیو | پست الکترونیک

...گر نگه دار من آنست که

نمیدونم تا چه حد به این شعر یا تمثیل یا هرچی که اسمشو میذارید معتقدید:

گر نگه دار من آنست که من می دانم

شیشه را در بغل سنگ نگه می دارد

خود من صد در صد بهش ایمان دارم...اما شاید خانم فتانه حاج سید جوادی ( پروین ) نویسنده

کتاب "بامداد خمار " به بهترین وجه مصداق این دو بیت رو در قالب یه داستان بامزه و زیبا

بیان کرده باشه.

اگه حوصله داشتید و دلتون خواست در " ادامه مطلب " بخونید.

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1385 و ساعت 4:47 بعد از ظهر |

با حافظ زندگی کنیم

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1385 و ساعت 10:42 قبل از ظهر |

کوه و دشت

با تشکر از هم دانشگاهی قدیمیم " مرجان " خانوم گل به خاطر شعر زیباش.

|+| نوشته شده توسط پرستو در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1385 و ساعت 1:16 بعد از ظهر |

ارزش عشق

همه ارزش عشق به دوام ، بقا و پايداری

اون در تموم فرازو نشيب ها ، رقابت ها

و همراهی با جمع هستش . کسی که

معشوقشو محدود و در بند و اسير ميخواد ،

طلايی رو در اختيار داره که در عيارش

شک داره . محک عشق همون دوام و

بقای اون در تماس با تموم هستی و جريان زندگيه .

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1385 و ساعت 12:34 بعد از ظهر |

بدون شرح

|+| نوشته شده توسط پرستو در سه شنبه نوزدهم اردیبهشت 1385 و ساعت 10:10 قبل از ظهر |

road

|+| نوشته شده توسط پرستو در شنبه شانزدهم اردیبهشت 1385 و ساعت 4:43 بعد از ظهر |

l'amitie'

L'amour est à la vie
ce que l'oxygène est à la respiration

Le sourire est à la beauté
ce que les fleurs sont au printemps

L'amitié, c'est le sourire partagé
la main tendue et la complicité

|+| نوشته شده توسط پرستو در شنبه شانزدهم اردیبهشت 1385 و ساعت 4:3 بعد از ظهر |

گپ آخر هفته با حافظ

منم که شهره شهرم به عشق ورزيدن منم که ديده نيالوده ام به بد ديدن

وفا کنيم و ملامت کشيم و خوش باشيم که در طريقت ما کافری است رنجيدن

به پير ميکده گفتم که چيست راه نجات بخواست جام می و گفت راز پوشيدن

مراد دل ز تماشای باغ عالم چيست به دست مردم چشم ازرخ توگل چيدن

به می پرستی از آن نقش خود زدم بر آب

که تا خراب کنم نقش خود پرستيدن

به رحمت سرزلف تو واثقم ورنه کشش چونبود ازآن سوچه سودکوشيدن

عنان به ميکده خواهم تافت زين مجلس که وعظ بی عملان واجب است نشنيدن

ز خط يـار بیاموز مهـر با رخ خـوب که گرد عارض خوبان خوش است گرديدن

مبوس جزلب معشوق وجام می حافظ که دست زهد فروشان خطاست بوسيدن

|+| نوشته شده توسط پرستو در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1385 و ساعت 11:45 قبل از ظهر |

سکوت

به احترام زخم هایت سکوت کن.

سکوت زیباترین اعتراض است.

معجزه می کند.

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه دهم اردیبهشت 1385 و ساعت 9:22 قبل از ظهر |

خود قضاوت کنید.

فریاد زدم که در غمش خواهم مرد

دل طعنه زنان گفت غمش باید خورد

شیرین تر ازین غم چه هنر دارد عشق

عشق است و هزار منتش باید برد

|+| نوشته شده توسط پرستو در شنبه نهم اردیبهشت 1385 و ساعت 10:21 قبل از ظهر |

ای عشق

|+| نوشته شده توسط پرستو در چهارشنبه ششم اردیبهشت 1385 و ساعت 9:11 قبل از ظهر |

باران

|+| نوشته شده توسط پرستو در چهارشنبه ششم اردیبهشت 1385 و ساعت 9:8 قبل از ظهر |

زندگی

زندگی مثل یه آدرس یا نشونیه که آدم می خواد به مقصدش برسه...اما فقط کافیه که یکی دو تا کوچه رو اشتباهی بره!!!

یا می خوره به بن بست یا گم میشه!!!

نقشه لازمه! یه نقشه درست و حسابی و یه راهنمای سرحال و قبراق و وارد!

|+| نوشته شده توسط پرستو در دوشنبه چهارم اردیبهشت 1385 و ساعت 9:38 قبل از ظهر |

چلچله

اگر می خوای با چلچله یه روزی همسفر بشی

باید ز راز عاشقی همیشه با خبر بشی

با آبی آسمونا پرواز و از سر بگیری

رو شونه ماه بشینی کبوتر سحر بشی

تو دشت خواب و خاطره عطر گلا رو حس کنی

یه شاخه گل بچینی عاشق رهگذر بشی

تو گلدون سپید غم یاس سپیدی بکاری

واسه روزای عاشقی از همه ساده تر بشی

رو مخمل سبز شبی واسه هم قصه بگیم

مهتاب و مهمونش کنیم حکایتی دگر بشیم

تو این هوای عاشقی نم نم بارون و ببین

با این طراوت نسیم بیا که تازه تر بشیم

حالا که آرزوی ماسوی خدا پر زدنه

واسه دلای خستمون چی میشه بال و پر بشیم

|+| نوشته شده توسط پرستو در شنبه دوم اردیبهشت 1385 و ساعت 3:51 بعد از ظهر |