بار الها !

    به چشمانی که با حسادت بر من می نگرند ، نجابت ...

    به چهره هایی که از دیدنم خشمگین و برافروخته می شوند ، آرامش ....

    به دستانی که یاریشان را از من دریغ می کنند ، سخاوت ....

    به گام هایی که نه در کنار من بلکه برخلاف من برداشته می شوند ، همراهی ....

    به قلب هایی که کینه از من آنها را سیاه و تیره می کند ، رأفت ...

و   به کلماتی که مغرضانه مرا مخاطب قرار می دهند ، نرمی ....

بیاموز.

به آنان بیاموز که عاشق باشند....

طعم عشق واقعی را به آنان بچشان تا در پناه آن به آرامش برسند.

عشق موهبتی مقدس است...پس عشقت را از من دریغ مدار.

آمین

                              دست سرنوشت بازی های عجیبی داره.

آن موجود نیکو خصال و آن فرشته نیک کرداری که جهانی را در قبال یک تبسم شیرین فرزندش به رایگان می بخشد مادر نام دارد.

مادر یگانه گوهری است که بی شک همتایی برایش نمی توان یافت...

پس قدر لحظات با او بودن را بدانیم.

همیشه کسایی تو زندگی پیدا میشن که رد پاشون هیچ وقت از فکرو ذهن و قلبمون پاک نمیشه. 

گاهی فکر می کنم واقعا اگه شب نبود چه جوری می تونستیم به آرامش برسیم...بعضی وقتها فقط به امید اومدن شبه که روز رو تحمل می کنیم....

شب حقیقتا یکی از زیباترین پدیده های زندگیه.

همیشه قدر چیزی را که داری بدان.

سلام و رحمت هر دو جهان نثار روح عاشق مولانا

بدون شرح

     کی رفته ای ز دل که تمنا کنم تو را

                                                          کی بوده ای نهفته که پیدا کنم تو را  

     غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور 

                                                           پنهان نگشته ای که هویدا کنم تو را

     با صد هزار جلوه برون آمدی که من

                                                           با صد هزار ديده تماشا کنم تو را

     چشمم به صد مجاهده آيينه ساز شد

                                                          تا من به يک مشاهده شيدا کنم تو را

      بالای خود در آيينه چشم من ببين

                                                           تا باخبر ز عالم بالا کنم تو را

      مستانه کاش در حرم و دير بگذری

                                                          تا قبله گاه ممن و ترسا کنم تو را

      خواهم شبی نقاب ز رويت برافکنم

                                                         خورشيد کعبه ، ماه کليسا کنم تو را

      گر افتد آن دو زلف چليپا به دست من

                                                         چندين هزار سلسله در پا کنم تو را

       طوبی و سدره گر به قيامت به من دهند

                                                         يک جا فدای قامت رعنا کنم تو را

       زيبا شود به کارگه عشق کار من

                                                          هرگه نظر به صورت زيبا کنم تو را

       رسوای عالمی شدم از شور عاشقی

                                                          ترسم خدا نخواسته رسوا کنم تو را

 ( فروغی بسطامی )      

مرگ از نفس هم به تو نزدیک تر است...پس زندگی کن.

ابتدا نيت كنيد

سپس براي شادي روح حضرت حافظ يك صلوات بفرستيد

.::.حالا كليد فال را فشار دهيد.::.

دریافت کد فال حافظ برای وبلاگ

  RSS