تبليغاتX
و خداوند عشق را آفرید...
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
road
 

                     

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه بیست و هفتم خرداد 1386 و ساعت 3:34 بعد از ظهر | 
(4)...فصل های بی سرانجام
 

تا به حال به سرانجام زندگیتون فکر کردید؟

این که قرار بود چی بشه اما چی شد؟


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه بیست و هفتم خرداد 1386 و ساعت 1:55 بعد از ظهر | 
...گفتم....گفت
 

گفت:  چیه دوباره نشستی لب پنجره           

 و به باغچه خیره شدی؟                       

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گفتم:  نگاه کن ... حتی گل های توی باغچه هم به پاس زحماتی که براشون کشیدیم ...

خون دل هایی که براشون خوردیم....مراقبت هایی که ازشون کردیم بهمون لبخند می زنند و

مشاممون رو سرشار از عطر خوش می کنند.

گفت:  خب...اگه ما برای شکوفا شدن گل ها تلاش می کنیم به خاطر اینه که زیبایی رو دوست

داریم و دلمون می خواد همه جا زیبا باشه.

گفتم:  یعنی می خوای بگی تو این میون خودمونم یه جورایی ارضاء میشیم...آره؟

گفت:  دقیقا همینه....پس از این بابت منتی بر کسی نداریم !

گفتم:  این درست....اما حداقلش اینه که این گلها هم با عطر  و رایحه خوششون انگار یه

جورایی ازمون تشکر می کنند.

گفت:  خب منظور؟

گفتم:  وقتی به این گلها نگاه می کنم دلم از آدما می گیره.... اونایی که با جون و دل بهشون

محبت می کنی....عشقت رو به پاشون می ریزی....اما دریغ از یه قطره محبت متقابل !

گفت:  مگه تو محبت می کنی که در ازاش محبت ببینی؟ یعنی تا این حد متوقعی؟ پس ارزش

عشق رو زیر سوال می بری.

گفتم:  نه...نه...اشتباه نکن. من اگه دوست دارم..اگه محبت می کنم یه جورایی به خاطر ارضاء شدن

خودمه....اما دلم می سوزه وقتی عاشقانه محبت می کنم و در عوض... محبت که

پیشکش..نامردی می بینم.   راستی که چقدر ما آدما فراموشکاریم و بی جنبه !

گفت:  

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم

وقت پرپر شدنش سوز و نوایی نکنیم

یادمان باشد سرسجاده عشق

جز برای دل محبوب دعایی نکنیم

یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم

گرچه در خود بشکستیم صدایی نکنیم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

طلب عشق ز هر بی سروپایی نکنیم

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در شنبه بیست و ششم خرداد 1386 و ساعت 11:13 قبل از ظهر | 
به یاد یک دوست

به         

           به بزم مـی پـــرستــان شـو اگـر در کار جــانــانـی 

                                               

                                                           که مـستــی حـل کند مشکل به رمــز وا مـسـلمـانی

        َ 

به زاه    به زاهد گــو ریـا کم کن که ما در نــامه ات دیـدیـم     

 

                                                          هــــزاران معـصـیت داری هــــزاران نابســامــانی

 

اگر       اگرداغی به دل داری نشان از عشـق جـانـان است         

 

                                                          به ناز و غمزه مجنــون شـو چه باشد این پریشانی

 

          زروی شـــوق دانسـتن مپــرس از وصف یــار مــا        

 

                                                          حـدیـث چشــم و گـیــسـویش نبــاشد گـفـت آســـانی

             َ                                                                           َ 

بیـ        بیا در راه وصـل او به وحــدت جــرعه ای  نوشیم         

 

 گ                                                      گــریــزیــم از غــم دنیــا ببنــدیــم عهــد و پیمــانی

               

           گرت میل صفا باشد به عشرت کوش و عاشق باش          

 

                                                          کـه شــاهـد چشمه ها دارد به عشــرتهـای پنهـــانی

        

          خدایـا سینه ای دادی که در آن جــز محـبـت نیـست          

 

                                                         به امـیــدی که بــرداری حجـــاب و بنــد جسمــانی

     

لــ       لب خشکـیده ما را ز روی فضــل خــود تـــر کـن         

 

                                                        گهـی بـا لعــل یاقــوتت گهـی با شُـــرب عــرفــانی

 

از آن   از آن روزی که دنیـــا را به چشمم کرده ای خاری         

 

                                                        تعـلــق نــایـــدم حتی به تـــاج و تخــت سـلـطـــانی

 

ب      به نامت خـــو گــرفتم من کنم آغـــاز هـــر کـــاری         

 

                                                        که آرامش دهــد نــامت به ایـن دریــای طــوفــانی

 

الا       الا ای پـیـــر میخــانه کــه جـــز دُردی نمی نــوشی         

 

                                                       به جـامـم جـــرعه ای می ریز از آن دُردی ربانی

                                                                         َ

مج      مجــالی گــر دهد دستم روم بیــرون ز این هـستــی         

 

                                                       سفــر بـا جــان کنــم آن دم به عالـمهــای روحــانی

 

           تو ای همــــراه و یـــار من نگــــر بر سیـــر آفـاقـم       

 

                                                      اگــر در سلـک ما هستـی مبــادا اینکــه جـا مــانی  

                             َ

 

                               چنان مهرت به دل دارم که گر جان خواهی از پیوند

 

                                کنــم تقــدیــم چـشـمـانت بـه خــوشحــالی و مجــانی  

 

 

                                                                 با تشکر از م.ن

 

نمن

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در چهارشنبه بیست و سوم خرداد 1386 و ساعت 11:19 قبل از ظهر | 
(3)...فصل های بی سرانجام
 

تا به حال به سرانجام زندگیتون فکر کردید؟

این که قرار بود چی بشه اما چی شد؟


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط پرستو در دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386 و ساعت 2:28 بعد از ظهر | 
دعای باران
 

بار الها !

باور دارم لطف و مهربانیت را

و جسم ناتوانم را به عظمت بی انتهای تو می سپارم

پس باران رحمتت را از من دریغ نکن

 

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه بیستم خرداد 1386 و ساعت 10:41 قبل از ظهر | 
بهشت
 

ببینید:   بهشت

 

                    

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در چهارشنبه شانزدهم خرداد 1386 و ساعت 1:8 بعد از ظهر | 
(2) فصل های بی سرانجام
 

تا به حال به سرانجام زندگیتون فکر کردید؟

این که قرار بود چی بشه اما چی شد؟


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط پرستو در شنبه دوازدهم خرداد 1386 و ساعت 12:13 بعد از ظهر | 
مزرعه خوشبختی
    

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در سه شنبه هشتم خرداد 1386 و ساعت 11:32 قبل از ظهر | 
فصل های بی سرانجام
 

تا به حال به سرانجام زندگیتون فکر کردید؟

این که قرار بود چی بشه اما چی شد؟

 

بعد از مدت ها جستجو بالاخره داستانی رو براتون انتخاب کردم از خانم فریبا چلبی یانی که در

ماهنامه گذرگاه بهش برخوردم و خیلی به دلم نشست.

امیدوارم داستان خونهاش خوششون بیاد.

 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه ششم خرداد 1386 و ساعت 2:53 بعد از ظهر | 
حدیث دل
 

      

 

|+| نوشته شده توسط پرستو در سه شنبه یکم خرداد 1386 و ساعت 5:1 بعد از ظهر | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar